Van arenden en forellen
Misschien zag u gisteren ook Phara, waar Yves Desmet zich negatief uitliet over het afschaffen van de omstreden aflevering van Plat préféré. Wel nu, als libertair ben ik het vaak oneens met de man, maar sta me toe hem in deze volmondig bij te treden.
In De Morgen doet Desmet er vandaag nog een schepje bovenop, met een knap geschreven opiniestuk. Ik citeer:
Het besef dat de grootste gruwel kan voortkomen uit iemand die ook graag forel met botersaus at, draagt bij tot het begrijpen van de geschiedenis, leert ons dat niets ooit verworven is, dat we waakzaam moeten blijven. Niet tegenover waanzinnigen, die zien we van ver aankomen. Wel tegen degenen die ook graag forel met botersaus eten.
Niemand ontkent dat de joden al heel wat hebben moeten incasseren, maar laat ons ernstig blijven. Het favoriete gerecht van Hitler bereiden valt niet onder fascisme, negationisme of genocide. Neen, dames en heren, in mijn optiek noemt men dat infotainment; niet meer, niet minder. Als de heer Meus inzicht wil verlenen in de persoon Adolf Hitler door visjes te staan bakken in het Adelaarsnest, dan vind ik dat een goede zaak. De kijker had er vast wat van opgestoken, en niet enkel op culinair vlak.
Neen, ik was niet van plan te kijken naar het bewuste programma, en als men het alsnog terug oppikte, dan zou het me nog niet boeien. Maar dat belet me niet te poneren dat dit voorval je reinste censuur is. Het joodse heerschap — zijn naam ontsnapt me — dat bij Phara aan tafel de term “fatsoen” meermaals misbruikte, zou ik aanraden om een goeie therapeut te zoeken en geen verdere pogingen te ondernemen tot spreken in naam van de joodse gemeenschap. Tenminste, ik hoop dat de joden in ons land niet zo lichtgeraakt zijn.
Smakelijk.