pwnt.be

Noot: Naar aloude gewoonte leest u dit artikel eveneens bij Gentblogt.

De liefhebbers van het betere gebonk — had ik geen gevoel voor humor, dan alludeerde ik nu op dvd’s achterin uw sokkenlade — zaten alweer eventjes op droog zaad. Bijgevolg is hier mijn recensie van dag 5 van 10 Days Off, het elektronische-muziekfestival in Kunstencentrum Vooruit.

Matias Aguayo

Op wat vooralsnog de nationale feestdag blijft, bood 10 Days Off opnieuw lang geen kwade selectie. In de concertzaal stond dit keer Tiefschwarz op het menu. Het duo is intussen dan wel een pijler van het festival geworden, maar mijns inziens moest men voor de meerwaarde opnieuw in het Vooruit-kaffee zijn. In tegenstelling tot op de nokvolle opening night, was de opkomst dit keer niettemin matig te noemen; dat hoeft u niet te verbazen, gezien de nakende dagtaak van velen.

Hoe dan ook begaf ik me bij aankomst naar het kaffee, alwaar de buitentemperatuur helemaal werd doorgedrukt door Matias Aguayo. De Argentijn draaide een ronduit zwoele set bij elkaar, verrijkt met zang, percussie en jawel, zelfs fluitgespeel van eigen makelij. Animo verzekerd, ook zonder de connotaties waar u zich misschien aan waagt.

Einzelkind

Na deze toch wel letterlijke opwarmer was het de beurt aan Einzelkind — althans de helft ervan, al kan ik u niet vertellen welke. Zoals verhoopt, was ook deze set van exotisch en opzwepend allooi. Het heerschap hield er echter een klassiekere aanpak op na dan zijn voorganger. Het leek me dan ook het uitgelezen moment om de sfeer op te snuiven in de concertzaal, waar Tiefschwarz al een tijdje de draaitafels bemande.

Die sfeer zat best goed. De broertjes Schwarz weten wat het publiek wil en verkopen hun deephouse-gedreun dan ook met volle overtuiging. Laat ik dan geen fan zijn van wat ik met enige minachting het commerciëlere werk noem, wat het Duitse duo klaarspeelt, is zeker geen vanzelfsprekendheid. Ik wist me er zo’n halfuurtje mee te vermaken, hetgeen meer dan verdienstelijk is.

dj T. bij Tiefschwarz

Vervolgens besteeg ik opnieuw de vele trappen om Einzelkind plaats te horen maken voor een ouwe rot. Daar was hij: dj T., medeoprichter van het ijzersterke Get Physical-label. Met een stoïcijnse schwung die enkel aan een Duitser toebedeeld kan zijn, bouwde de man een stevige set op. Naarmate de dosis groove toenam, kon er dan toch een bescheiden lachje en zelfs een dansje vanaf. Knap werk! Ook Matias Aguayo had zich intussen bij het gepeupel gevoegd en leek zich eveneens uitermate te vermaken.

Tot slot zakte ik alsnog even af naar de concertzaal. Daar hadden de Schwarzen immers de spreekwoordelijke fakkel doorgegeven aan Audiofly. Onvervalste technoproducties knalden er door de speakers, doorspekt met perfect gebrachte effectjes. Het gros van het publiek leek helaas amper geboeid, hetgeen vermoedelijk toe te schrijven was aan het late uur. Die dingen gebeuren.

Opnieuw was dit dus een geslaagd avondje 10 Days Off. Ga ik persoonlijk nog terug dit jaar, dan zal het wel aanstaande maandag zijn. Dan maakt de de M-nus-kliek, onder het alziend oog van Richie Hawtin, immers zijn opwachting. Wie wil ú nog aan het werk zien?