pwnt.be

Tot voor kort vertrouwde ik mijn gsm-verkeer toe aan Proximus. Via het werk “genoot” ik er immers van bijzonder voordelige gespreks- en sms-tarieven. “Fijn” hoor ik u zeggen. Naïviteit is echter uw deel, mijn beste.

Mast door Pug50
Sommige rechten voorbehouden

Helaas beschik ik over een smartphone en wens ik derhalve gebruik te maken van datadiensten. Daarom betaalde ik voor een ronduit gênante 100 MB – jawel: honderd megabyte – dataverkeer per maand niet minder dan 7,5 euro extra. Vooral als men tegelijk vrijwel gratis belt en sms’t, lijkt een welgemeende “The fuck?” mij hier wel op zijn plaats.

Maar wacht, er is meer. Privégebruik of niet, dankzij de superieure administratieve capaciteiten van zowel Belgacom als de Universiteit Gent, stond mijn abonnement geregistreerd op naam van de universiteit. Op zich geen probleem, zult u zeggen. Inderdaad, mijn buitengewoon cryptische aanrekening viel maandelijks netjes in de bus – dat kunnen ze als de beste – en met enige moeite slaagde ik er uiteindelijk in om een domiciliëringsopdracht aanvaard te krijgen. De datadiensten activeren ging ook niet zonder slag of stoot, gezien beheren van mijn account via proximus.be niet werd toegestaan, maar middels enig e-mailverkeer met de verantwoordelijke binnen de universiteit raakte de klus geklaard. Uiteindelijk kon ik dan toch ook surfen met mijn gsm. Hoezee!

De pret begon echter toen ik besloot om van operator te veranderen. Gezien ik zelden bel, en bijgevolg voornamelijk gebruikmaak van sms- en datadiensten, was het een kwestie van tijd eer ik me liet verleiden door het aanbod van Mobile Vikings. Bij de overstap naar Proximus overwoog ik het al even, maar negatieve berichten omtrent 3G-ondersteuning dreven me uiteindelijk richting de paarse behemoth. Intussen was het echter welletjes en was de tijd rijp voor een overschakeling.

Lego Viking Ship door James Murty
Sommige rechten voorbehouden

Dat de wissel niet zonder slag of stoot zou verlopen, kon ik al raden op basis van het bovenstaande. Wat volgde tart echter alle verbeelding. Leest u mee …

We schrijven zondag 7 november 2010. Op de overigens puike website van Mobile Vikings vul ik de nodige formulieren in. Ik haal mijn Proximusfactuur erbij, zodat ik mijn klantennummer e.d. kan doorgeven voor de nummeroverdracht. Alles verloopt prima en er wordt me gemeld dat mijn nieuwe SIM-kaart spoedig in de bus zal vallen. Bemerk trouwens dat ik om klant te worden bij Proximus destijds langs diende te lopen bij een verkooppunt; het was nochtans ruim na 1995.

Twee dagen later al ontvang ik mijn SIM-kaart. Ik stuur de activatie-sms om aan te geven dat de nummeroverdracht ingezet mag worden. Op de website zie ik netjes “Nummeroverdracht in behandeling” verschijnen. Het zou een kwestie van uren moeten zijn, maar de overdracht blijft uit.

10 november. Ik ontvang een mailtje van ene Niels van Mobile Vikings. Mijn klantengegevens bij Proximus blijken niet helemaal correct. Ik stuur hem mijn laatste factuur door en even later wordt me gemeld dat de nummeroverdracht opnieuw is ingezet. Mooi zo.

Doch helaas, ik juich te vroeg. Een week verder en nog steeds dat verderfelijke “BEL PROXIMUS” op mijn scherm. Ik steek mijn licht op bij @mobilevikings op Twitter. Merk overigens op dat ook Belgacom het medium tracht te omarmen – wel nooit een antwoord gekregen op mijn vraag omtrent de hallucinante tarieven voor dataverkeer. Soit. Op 17 november schrijft @mobilevikings:

@t1mdp nog altijd in aanvraag. het is misschien eenvoudiger om over te stappen naar proximus prepaid en dan over te zetten?

… waarop ik uiteraard repliceer met een spontane “You’re kidding, right?” Enige verduidelijking van de operator volgt spoedig:

@t1mdp als je omzet naar prepaid kan die niet geweigerd worden omdat het een business abbo is. #kleinetruc

Inderdaad, op dat moment gingen we er nog van uit dat ik een zakelijk abonnement had. Intussen lijkt nog steeds niemand te weten of dat nu het geval was of niet, maar daarover dadelijk meer.

In de wetenschap dat ik mijn databundel destijds moest activeren via de universiteit en niet via Proximus, stuur ik een mailtje naar mijn contactpersoon aldaar. Een dag later belt die mij op kantoor, merkbaar gefrustreerd: “Ja, ze horen UGent of UZ en hup, ze verwijzen door naar mij.” Los van het feit dat ik zélf besloot om contact op te nemen, beweert de man flegmatiek dat ik bij Proximus te raden moet gaan: “Je hebt een privéabonnement, waar de universiteit niets aan te vertellen heeft. Die databundel moet ik echter voor iedereen afzonderlijk activeren.” Begrijpe wie kan. Er volgt nog een tirade over hoe Proximus zich gelukkig mag prijzen dat het een meerjarencontract betreft – niet meer dan begrijpelijk, maar het zal me eerlijk gezegd worst wezen. Ik besluit om de man alvast mijn databundel te laten opzeggen, zodat men die bij Proximus niet vrolijk blijft aanrekenen.

Alvorens al mijn moed bij elkaar te rapen en alweer naar een Proximus-verkooppunt te hossen, besluit ik toch maar om eerst even de klantendienst te bellen – altijd een avontuur. Na een halfuur teringherrie die Struggle for Pleasure moet voorstellen, krijg ik een jongeman aan de lijn. Ik vertel hem dat ik mijn abonnement wens om te zetten naar Pay & Go en –

“Mag ik uw klantennummer, meneer?” valt hij me in de rede. “Ja … Ja … Uw abonnement staat op naam van de Universiteit Gent en …” “… en daar hebben ze me gezegd dat ik met u contact dien op te nemen.” “Nee, uw contactpersoon moet zich informeren bij zijn homoloog.” “Maar hoe komt het d–” “Meneer, ik ga er niet over discussiëren. Ik werk hier al jaren en ik denk wel dat ik weet hoe de vork in de steel zit.” Uiteraard ontaardt het al gauw in een scheldpartij en brengt dat ook geen zoden aan de dijk.

Van het kastje naar de muur gestuurd worden is vanzelfsprekend mijn favoriete tijdverdrijf. Dolenthousiast lanceer ik dan ook nog een e-mail richting de verantwoordelijke bij de universiteit. Tot op heden heb ik daar geen antwoord op ontvangen.

Toeval of niet, de ochtend erop – intussen 19 november, moet u weten – belandt echter wel volgend bericht van Mobile Vikings in mijn mailbox:

We hebben net vernomen dat je oude operator zopas je nummer aan ons heeft overgedragen.

Je zal het ongetwijfeld zelf al gemerkt hebben, maar je Mobile Vikings-SIM is nu actief!

Aarzel niet ons te contacteren als je nog verdere vragen hebt.

Schitterend! Of neen, wacht. Mijn nummer is helemaal niet overgedragen: ik kan mezelf nog steeds sms’en met mijn Proximus-abonnement én zelfs al wil ik mijn nieuwe SIM-kaart gebruiken, dan lukt dat niet, want mijn herlaadbeurt blijft in de wachtrij staan. Nog maar een e-mail!

Tegen de middag komt er een antwoord via Twitter:

Ik heb net je nummeroverdracht opnieuw kunnen starten met de juiste gegevens die je operator ons eindelijk heeft doorgegeven. Laten we nu hopen dat je gsm-ellende snel opgelost raakt. We houden je overdracht in het oog.

en nog:

@t1mdp normaalgezien zou het nu maximum nog een uur (of 2 duren) voor je proximus simkaart niet meer werkt. Dan MV sim instoppen :)

Twee uur later en wat dacht u? Status quo, uiteraard. En nóg maar een bericht richting Mobile Vikings, waar men het vast ook spuugzat raakt. Niettemin blijft men er immer vriendelijk, wat noch van de universiteit, noch van Proximus gezegd kan worden.

Het einde van de tweede werkweek na mijn aanvraag breekt aan en ik ben nog steeds Proximus-klant. Op de valreep laat Mobile Vikings via Twitter weten:

Wij horen van Base dat alles nu opnieuw in gang gezet is, maar kan 3 werkdagen duren … onze excuses

Excuses zijn inderdaad op hun plaats, maar niet zozeer van de jonge operator die alles in het werk stelt om me zo snel mogelijk verder te helpen. Het lijkt me maar al te duidelijk wie hier schuld treft.

En dan plots, de ochtend daarop – een zaterdag nota bene – verschijnt op mijn scherm de melding “Limited Service”. Kijk eens aan, mijn Proximus-SIM-kaart is gedeactiveerd. Het eerste wat me door het hoofd schiet is uiteraard “Dat wordt een weekend zonder gsm.” Maar niets is minder waar: op mobilevikings.com prijkt de melding “Nummeroverdracht voltooid” en is mijn herlaadbeurt netjes doorgevoerd. Ik plaats mijn nieuwe SIM-kaart en jawel, ik ben voortaan een Viking! Die drie werkdagen waren dus nonsens, maar daar ben ik niet rouwig om.

Eind goed, al goed, zullen we maar zeggen. Me inbeelden wat dit had gegeven als het een overdracht náár Proximus was geweest, doe ik liever niet. Hoe dan ook is er duidelijk nog werk aan de winkel op het stuk van administratieve vereenvoudiging in de telecomsector. En laten dat nu net twee bevoegdheden zijn van Quicky, die ik hierover dan ook spoedig zal aanschrijven. Mijn beklag doen bij Proximus zelf heeft immers geen zin, vermoed ik; ik hou niet van oeverloos gekissebis.