pwnt.be

U weet het of u weet het niet, maar onlangs keilde ik mijn HTC Desire buiten om een Nokia Lumia 800 aan te schaffen. Initieel was ik van plan om een vrij lovende recensie neer te pennen, maar dat is al meer dan een maand geleden. Sindsdien liep het net even anders.

Nokia Lumia 800 door neonbubble
Sommige rechten voorbehouden

Ik had dus al zo’n twee jaar de Desire, destijds het vlaggenschip onder HTC’s Android-smartphones. Na veel gehannes met custom ROMs en frustratie over de aparte vormgeving van Android en zijn apps, besloot ik dat het welletjes was geweest. Weg met Googles vrije OS en uit met het geklooi.

Intussen was ik meer dan gecharmeerd geraakt door Windows Phone. Bij de lancering was Microsofts nieuwe mobiele besturingssysteem duidelijk nog niet helemaal klaar, en hoewel versie 7.5 nog steeds niet bulkt van de features, valt niet te ontkennen dat Windows Phone gewoon wérkt. Terwijl Android en iOS elkaar voortdurend naar de kroon steken met herkauwing na herkauwing, doet Microsoft zijn eigen ding en levert het de volgende generatie mobiele besturingssystemen af. Of de derde hond ooit effectief met het been gaat lopen, zal de tijd moeten uitwijzen.

Edoch, een mobiel besturingssysteem heeft hardware nodig. Qua form factor beviel mijn Desire me best, dus ik was er niet rouwig om dat Windows Phone voluit ging voor 480×800 pixels op 3,7″. De keuze ging dus tussen de HTC Radar, de Samsung Omnia 7 en de Nokia Lumia 800. De HTC viel meteen af, enerzijds omdat ik niet weggeblazen werd door de knoppen van de Desire (en de Legend die ik er destijds voor inruilde) en anderzijds omdat het gewoon eens tijd werd voor een andere fabrikant. En de Samsung? Als ik mijn Google-resultaten mocht geloven, barstte die eenvoudigweg uit elkaar. Het gebruikelijke “Samsungplastic”, een prettig vooruitzicht!

De Nokia Lumia 800 daarentegen gooide hoge ogen. Met de eerste Windowstelefoon sinds Microsoft een belang nam in de Finse telecommastodont, werd en wordt het alles of niets. De Lumia kostte me dan wel 100 euro meer dan de Samsung, maar oogt stukken mooier en kan teren op Nokia’s jarenlange reputatie van oerdegelijkheid. Of niet?

Welaan. Na de zwarte versie van de telefoon vijf dagen in gebruik te hebben gehad, merkte ik op dat de Power-knop aan de zijkant loszat en rammelde. Ik ging op Twitter te rade bij zowel Coolblue, waar ik het toestel had aangeschaft, als bij Nokia zelf. Beide bevestigden snel dat dit niet normaal was en raadden aan het toestel terug te sturen:

Dat deed ik dan ook, in de veronderstelling dat het euvel enkele dagen later verholpen zou zijn.

Wie al eens iets kocht bij Coolblue, weet dat ze er prat op gaan bestellingen de volgende dag te leveren. Na verschillende vlekkeloze aankopen bij de van oorsprong Nederlandse webwinkel, verwachtte ik me aan een vlotte afhandeling van mijn probleem. Dat draaide helaas behoorlijk anders uit.

Ik stuurde het toestel dus kosteloos terug met bpost. Aan de hand van mijn trackingcode kon ik vaststellen dat het pakket binnen de 24 uur op zijn bestemming was. Op de website van Coolblue bleef de status van mijn retour echter ongewijzigd. Toen ik nog een dag later op Twitter peilde naar de toestand, wist men te melden dat het pakket nog niet was aangekomen. Van een handelaar die me zelf een bpost-trackingcode doorspeelt, verwacht ik zo’n flater niet meteen. Soit. Enkele uren later bleek het pakket dan toch terecht.

Dat was echter maar het voorprogramma. Gedurende de daarop volgende weken moest ik telkens opnieuw zelf het initiatief nemen om naar de status van mijn retour te peilen, waarna me telkens weer werd gevraagd om mijn retournummer en beloofd werd dat het zou worden nagekeken. Voor zover ik me kan herinneren, heeft Coolblue geen enkele keer contact met me opgenomen zonder dat ik er zelf om vroeg, ondanks systematisch afsluiten met “We houden je op de hoogte!’ Qua klantenbinding kan dat tellen.

Hoe dan ook, gelukkig werd er wel degelijk iets gedaan met mijn defecte Lumia. Coolblue nam contact op met Nokia, alwaar men beweerde dat wat speling op de knoppen aanvaardbaar was. Noem me een pietlut, maar wanneer ik 469 euro neertel voor een smartphone, dan verwacht ik niet dat de knoppen rammelen wanneer ik het toestel beweeg. De verklaring is echter niet ver te zoeken: even googelen verraadt dat opvallend veel recensenten geconfronteerd werden met een soortgelijk probleem.

In bovenstaande tweet liet Nokia België echter weten dat een loszittende knop níét normaal was. Ik speelde die dan ook door aan Coolblue, waar men Nokia nogmaals interpelleerde. In tweede instantie besloot men dan toch om het toestel te vervangen. Intussen waren we zo’n maand verder, maar goed, ik mocht een nieuw toestel in ontvangst nemen …

… met een al even loszittende Power-knop. Ja, u leest het goed. Nochtans beweerde men bij Coolblue het nieuwe toestel te hebben onderzocht. Bovendien had ik de accessoires samen met het toestel teruggestuurd – ik rekende op een ruil binnen de wettelijk vastgelegde bedenktijd van twee weken – en waren die onderweg verdwenen. Dat kan natuurlijk allemaal gebeuren, maar geef toe: het stapelt zich op.

Gelukkig was er Twitter. Mike, de immer behulpzame man achter @NokiaBE, regelde na een uitgebreide klachtenmail een nieuwe retour voor me. Wonder boven wonder werd daags na ontvangst al een nieuwe Lumia 800 opgestuurd, zowaar met degelijke knoppen. Die was vergezeld van een persoonlijke brief, waaruit ik drie zaken kan afleiden. Ten eerste: bij Nokia zijn ze terecht als de dood voor negatieve geluiden op sociale media. Ten tweede: zelfs bij een prijzige smartphone mogen knoppen wat Nokia betreft loszitten, tenzij de klant dat ervaart als storend. En ten derde: Peter van Nokia Care kan misschien beter iets doen aan zijn Nederlands.

En mijn accessoires? Die waren achtergebleven bij Coolblue. Als kers op de taart beweerde men daar dat ze werden teruggestuurd naar Nokia, terwijl die laatste dit tegensprak. Uiteindelijk ontving ik ze enkele dagen later dan toch. Intussen had ik al een extra hoesje aangeschaft om die fragiele knoppen te beschermen, ook al zit er eentje bij de accessoires; ik wachtte stilaan immers wel al lang genoeg, nee?

Na zes weken kan ik dus eindelijk mijn Lumia 800 voor de derde keer in gebruik nemen. Voorlopig valt er weinig aan te merken op de knoppen. Gaan ze toch weer meteen stuk, dan weten we dat ook weer. Het zal u niet verbazen dat ik in de toekomst wel twee keer zal nadenken alvorens iets aan te schaffen bij Coolblue of Nokia. En dat vind ik zelf ook erg jammer.